Onzekerheid

Onzekerheid kun je in zo veel opzichten voelen, waardoor jij je even minder voelt dan de ander. Je kunt je zelf door deze gevoelens naar beneden laten halen dat je vanwege je handicap er minder toe doet dan de ander. Dit geeft een rot gevoel welke ik soms herken. Zeker de laatste 7 maanden waarin ik lichamelijk echt achteruit ben gegaan, 7 maanden waarin je weinig kunt door een slopende hoofdpijn en daarnaast nog veel meer lichamelijke klachten welke er bij zijn gekomen. Maar ik kan ook zien naar waarin ik wél iets kan betekenen voor de ander. Waardoor ik denk; pak een eind op rot gevoel, ik mag er zijn ondanks alles!

Door de prednison heb ik een bolle toet, écht de reclame spot HAMSTEREN is er niets bij. Natuurlijk was ik door de bolle toet ook wel onzeker. Maar meestal maak ik maar een cynische opmerking zoals ik een keer tegen mijn tante zegger zei; nee, ik wacht nog maar even met kleding kopen. Waar op zij vroeg, waarom dan? En ik cynisch antwoordde; “Omdat ik eerst mijn “prednison look” kwijt wil zijn.” Nou, ze lag helemaal in een deuk van het lachen. Nu kan je denken moet je hier nu grapjes over maken? Nee, misschien niet, maar zo gaan wij er gewoon mee om. Een manier van overleven kan je het ook noemen. 

De afgelopen 7 maanden hebben veel onzekerheid gegeven, en nog. En ik kan mij wel groot houden, maar de emmer is nu écht meer dan vol, ook al heb ik dit alleen aan mijn naasten laten zien. 7 maanden erge hoofdpijn en de daarbij A4 aan lichamelijke klachten houd een keer op, waardoor het moeilijk is om door te zetten. En waardoor ik blij ben dat ik a.s. dinsdag eindelijk naar de pijnarts kan, en donderdag naar het academisch ziekenhuis. Al weet ik dat ik er niet al te veel van moet verwachten, anders krijg ik weer de deksel op mijn neus.

Mooie dingen 

Verder gebeuren er heus ook mooie dingen, zoals dat ik afgelopen week op een ochtend vroeg een prachtige regenboog zag. Ik maakte een foto, en na de foto keek ik weer naar de regenboog, en weg was de regenboog. Net of was deze er even alleen voor mij. Of het geniet moment dat ik stiekem voor mijn man een cadeautje had gekocht, namelijk een kussentje voor als hij eens naar de voetbal gaat. Hij vond het prachtig mooi! En hier kan ik dan erg van genieten!

 

En zo waren er de afgelopen tijd wel meer geniet momenten, zoals onze midweek naar Texel met mijn zus en zwager. En omdat ik elke dag na ga hoe mijn dag geweest is, en ik altijd weer een geniet moment vind. Ook wanneer ik dagelijks aan mijn man vraag hoe zijn dag op het werk geweest is, vindt ik ook hierin weer een geniet moment! .Omdat het ons in dit opzicht wél mee zit. En dit vind ik prachtig mooi, een geniet moment 1e klas!

Dinsdag en donderdag afspraken ziekenhuis 

Wat betreft dat ik dinsdag naar de pijnarts moet en donderdag naar het academisch ziekenhuis, deze twee afspraken zijn eigenlijk het laatste waardoor hopelijk deze erge hoofdpijn en de rest van de lichamelijke klachten minder zullen worden of hopelijk in de loop van de tijd verdwijnen. We hebben de afgelopen 7 maanden alles gehad qua onderzoeken, en daarom is dit eigenlijk het laatste station in Nederland. 

Maar ook hiervoor geld weer de zelfde uitspraak van mijn man wat betreft de onzekerheid, want ik kan niet ergens over in zitten waar je geen invloed op hebt. En dus zal ik mij er aan over moeten geven. Maar daarom kan ik wel hopen, “hopen op verbetering”. En dit doe ik ook, omdat het mijn/onze enige houvast is. Zo past hierbij ook het prachtige lied wat door Ellen van Damme werd gezongen, “Hou vol, Hou vast”. En dit “vol houden” doen we dan ook maar, in de hoop op verbetering.

 

  

Een reactie plaatsen

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

*

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.

Een gedachte over “Onzekerheid”