Niet te bevatten

Omdat ik geregeld de vraag krijg hoe het nu gaat, wordt het wel weer eens tijd voor een nieuwe blog. Zo weten jullie het ook weer, en hoef ik het maar één keer te vertellen. 

 

Niet te bevatten

Het is soms niet te bevatten dat er niets tot weinig helpt om de erge hoofdpijn te verminderen, zelfs de laatste blokkade in het ziekenhuis heeft niets geholpen. De CDB olie voor overdag heb ik wederom opgehoogd, omdat de hoofdpijn er dwars doorheen komt. De ander olie voor de nacht met de slaapmedicatie helpt wel beter, maar is ook nog niet om over naar huis te schrijven. Eerlijk gezegd wordt ik soms gek van en is alles moeilijk vol te houden.

Afgelopen week heb ik precies hierom contact gehad met de pijnpoli, waarna de assistente contact heeft gehad met mijn arts. Hierop kwam een antwoord dat ik niet helemaal verwacht had, en kwam eigenlijk als een klap bij donderslag uit de heldere hemel. De assistente zei dat mijn arts had gezegd dat wanneer de blokkade deze week niet aan zou slaan, hij weinig andere opties had. Eerlijk gezegd was ik erg verdrietig om dit te horen, want dit had ik niet verwacht!

Want hoe kun je nu omgaan met het feit dat er niet meer middelen lijken te zijn om zelfs de hoofdpijn te verminderen? Vertel mij eens, HOE kan ik hier nu mee omgaan? Ga zelf maar eens na dat wanneer je zelfs al 1 uur flink hoofdpijn hebt, dit al te veel is, laat staan dat je voor nu en altijd hier mee moet leven.

Natuurlijk moet ik niet helemaal de kop in het zand steken, en geen hoop meer hebben op. Want geen hoop meer hebben, behoort bij mij tot de “categorie opgeven“  

Maar hiermee omgaan is zo vreselijk moeilijk, dat mijn hart pijn doet en mijn adem stokt door een krop in mijn keel.

Toch probeer ik ondanks alles afleiding te zoeken zoals door soms even te schilderen met mijn vriendin, of de cursus Grafische vormgeving welke ik al 1,5 jaar in huis heb en nu toch af en toe aan probeer te werken. Dit soort dingen geven ook weer positieve voldoening, want met het schilderen zie ik dat ik toch wel creatief ben.

schilderij 

En afgelopen week kreeg ik mijn huiswerk terug van de cursus Grafische vormgeving, met een dik vet cijfer negen 🙂

Echt ik hoef geen medelijden, want ik hoor liever een goede grap waar ik om kan lachen. Of zoals afgelopen weken dat mijn tante zeggers even langs kwamen. En het mooie is dat zij mij de mooiste verhalen vertellen waar ik dan toch weer van geniet, en ook weer positieve energie van op doe.

Eind van deze maand, of hopelijk eerder als dit lukt (de assistente zou haar best doen), hebben we een afspraak met de pijnarts. Want over zulke berichten kan je toch beter even Face to Face over praten. Maar ik kan wel zeggen dat dit op het moment echt wel even een moeilijke tijd is voor ons allebei, en eigenlijk is alles niet te bevatten.

We zijn er altijd nog doorheen komen, maar dit is wel een hele zware dobber. 

 

Een reactie plaatsen

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

*

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.

Een gedachte over “Niet te bevatten”