Het gaat wel goed, maar ook weer niet goed

Zoals het nu staat helpt de Methadon de meeste nachten nog om door te slapen, dit is mooi omdat een goede nachtrust de helft scheelt. Een 2 weken geleden is de ochtendmedicatie verhoogd met een Methadon er boven op, waardoor ik nu 4 maal daags Methadon slik, en dit in een dikke maand tijd van 1 naar 4 per dag. Dus nu gaat het ’s ochtens ook ietsje beter. Maar ’s middags snak ik al weer naar de nieuwe medicatie Methadon, omdat de hoofdpijn meer en meer toeneemt. 

Vanmiddag maakte het mij in eens bang, zo in één keer. En dus ben ik met onze hond er uit gegaan, even mijn blik op oneindig, even proberen te denken aan niets. Al valt dit niet mee wanneer de hoofdpijn overheerst en de medicatie nog even extra moet werken om de hoofdpijn ietsje te dempen. En precies om dit alles maakt het mij bang, omdat ik denk dat ik niet nog zoveel meer Methadon bovenop de Methadon kan krijgen welke ik nu al krijg. Omdat ik naast deze Methadon ook nog de morfinepomp in mijn buik heb. En dan grijpt het je soms uit het niets aan. Ik ben nu 45 jaar, en ik moet nog even door. Waarna de vraag je aangrijpt, hoe komt het? 

Natuurlijk ben ik blij dat nu de nachten aardig goed gaan, en dat de ochtend nu op dit moment ietsje beter gaat. Maar ’s middags en ’s avonds dan? 

I don’t always show, so keep on smiling

Ik weet het, ik laat het normaal gesproken nauwelijks merken, omdat ik liever heb dat je mij positief ziet. Maar het wordt mij al lange tijd te veel, en dit dan vet gedrukt, te veel. Dat ik soms het gevoel krijg dat ik vooruit moet rennen om afleiding te zoeken, dit terwijl het mij gewoon te veel is. Maar met niets doen, of huilen, of het niet zien zitten schiet ik ook niets op. En dus moet ik door.

 

Ken je die directeur in de reclame welke zegt met zijn handen omhoog voordat hij een Cup a soup krijgt: “Kom maar, kom maar, kom maar!” Dit gevoel heb ik ook, dat ik door ga, door ren, door moet. Zo veel mogelijk binnen mijn kunnen doe, maar eigenlijk te veel, maar om maar niet bij die erge hoofdpijn van de middag en avond stil te hoeven staan.

En in tussen denk ik in mijn hoofd, kom op, de kop omhoog en doorgaan! Om maar niet stil te hoeven staan bij. En wederom gaat het dan door mijn hoofd, hoe komt het? Hoe komt het in de toekomst? Ik heb er geen antwoord op, en ik hoor mijn verstandige man al zeggen, niet nadenken over iets waarop je geen invloed hebt. En ja, hij heeft gelijk. Maar is het gek dat je hier over nadenkt? Ik denk het niet wanneer je wel gek kan worden van de hoofdpijn op dit moment.

 

Was er maar iemand, iemand in een vergelijkbare situatie welke mij kon vertellen: Joh, probeer het eens zo op deze manier. Dan zou ik dit met beide handen aangrijpen. Want ook al wil ik er niet over praten, ik dreig er soms in te verzuipen. Niet wetende hoe het komt, omdat ik nu al binnen vier weken de Methadon heb opgebouwd naar 4 per dag, en er nog niet genoeg aan heb. Dus vertel mij, hoe moet ik door?

Vooral positief zijn, want dit, dit is De trend van tegenwoordig?

Een big smile? En door gaan? Vooral positief zijn, want dit, dit is De trend van tegenwoordig. Nee, natuurlijk werkt het zo niet in het leven, dit weet een ieder maar al te goed. En misschien helpt het niets om dit zo op te schrijven, maar je zal nu wel iets meer begrijpen waarom ik de laatste tijd iets stiller ben. Because this life isn’t always about roses, and can’t always be positive. Maar zo doorgaan op de automatische piloot kan ook niet, en dus moet ik misschien wat minder precies zijn in de zin van dat alles niet af moet, om maar een goed gevoel te krijgen. Om maar niet aan die hoofdpijn te moeten denken. Misschien moet ik gewoon meer ontspanning zoeken in kleuren, en te leven in het nu. Niet vooruit kijken, want niemand weet alles vooruit in het leven. En ik weet dat dit een betere manier is door te leven met de dag. Maar omdat nu al de taks van mijn medicatie in zicht lijkt te zijn voor mijn gevoel, dan is het zeker niet zo gek dat dit mij bang maakt. Het doet mij wel des te meer beseffen dat genieten van de kleine dingen, kleine stapjes, het enige is waar ik nu even naar moet kijken.


 

Een reactie plaatsen

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

*

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.

5 gedachten over “Het gaat wel goed, maar ook weer niet goed”

%d bloggers liken dit: