Neem elke dag heel even tijd om van iets kleins te genieten

Toen de Dystrofie in 1 been kwam,
heb ik gelukkig niet geweten
dat de Dystrofie mijn hele lichaam nam.
Bij elke achteruitgang dacht ik steeds weer,
nu kan het toch niet erger?
Maar stukje bij beetje nam je steeds meer.
Elke keer dacht ik voor even, hier kan ik niet mee leven,
waar door ik neigde op te geven.
Ik kan niet meer, maar ik moet door,
I keap my head up; en ga er voor.
Nu 23 jaar verder zit je ook nog in mijn hoofd,
waardoor je het vertrouwen in je lichaam kwijt raakt
En je er niet meer in geloofd.
Stapje voor stapje moet ik leren,
ook dit wéér te accepteren.
Het is een gevecht met mijn lichaam en geest,
waar ik echt wel door heen kom, ik ben hier eerder geweest.
Ik kom er echt wel, dit is een feit,
maar geef het een beetje tijd.

Deze strijd zal ik winnen,
en langzaam aan zal ik weer beginnen.
Te genieten van de kleine dingen van het leven,
de kleine dingen welke er voor zorgen
dat ik niet op zal geven.
En weet je wat ik eigenlijk nog niet zag?
is dat ik elke avond toch kijk,
naar waar ik van genoten heb die dag!

 

Leave a comment

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *

*