Jij bent jij, je mag er zijn!

Wanneer je word gevangen
door zenuwpijn overal
Dan is daar het verlangen
om te ontsnappen uit dit dal

Je vecht voor verbetering, soms meer dan 6 maand
de hoop neemt het over, op naar een jaar
De mensen om je heen, houden je dan staand
want inzien dat de pijn dan blijft, valt je erg zwaar

Het is toch ook niet te bevatten
hoe je het ook omschrijft
Toch moet je dan samenvatten
dat het de pijn is welke blijft

Voor omstanders is ook nog eens de gedachte heel simpel
‘want de medische wetenschap gaat toch door?’
Ze veroordelen je zonder vlag of winpel
en met een half luisterend oor

Ze snappen er dan ook niets van,
en gaan aan je voorbij
En dus echte vrienden zijn het niet dan
ze passen niet meer bij mij

De mensen dan dichtbij je, blijven dan bestaan
ze zien je als persoon
En blijven met je begaan
ook zeggen ze dan zachtjes in fluistertoon

Jij bent jij, een lief persoon,
ik hou van je zoals je altijd was
gewoon zoals je nu nog steeds bent, gewoon

En samen vechten we door,
voor een beetje minder pijn,
want jij bent jij, en je mag er zijn

Jij bent jij, je mag er zijn! 

Leave a comment

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *

*