Begin januari

Ik zie terug in de tijd
Terug naar alles wat gebeurd is
Genietmomenten maar ook strijd

Elke bladzijde van het jaar een ander gezicht
Niet een dag gelijk
Toch het is maar net hoe je het belicht

Ik koos er voorheen dan ook voor
Om te genieten van de kleine momenten
Hierdoor kon ik door

De pijn in alle ledematen
Kon ik toen nog aanvaarden
Ook al was dit al erg veel, dit daargelaten

Sinds de hoofdpijn is het een ander leven
Zijn de dagen lang
En is het moeilijk alles te geven

Want hoe moet ik alles geven
Met hoofdpijn elke dag
Dit is toch een moeilijk leven
Niet te doen, een bliksemslag

Begin januari

Deel Carpe diem

Carpe diem

In 1992 gleed ik simpelweg uit, en zakte ik door mijn knie, waarna achteraf bleek dat de knieschijf uit de kom was geweest. Eerst werd er een brace om mijn knie gedaan, zodat de knieschijf in de kom zou worden gehouden. Hiernaast kreeg ik fysiotherapie. Maar mijn knieschijf bleef geregeld uit de kom gaan, waardoor ik een erg pijnlijke en dikke knie bleef houden. In 1993 besloot de orthopeed dat hij de knieschijf vast wilde zetten d.m.v. een operatie. Hierna kreeg ik 6 weken lang een spalk gips. Maar i.p.v. beter ging het slechter. Elke keer wanneer we weer meer gingen belasten, zette de zwelling om de knie enorm op. De orthopeed dacht dat dat door de krammen, welke nog in mijn knie zaten, de ontsteking en zwelling in stand bleef. Maar na een kijkoperatie bleek mijn bindvlies enorm verdikt te zijn, en kreeg ik de diagnose Posttraumatische dystrofie, welke later verspreidde over mijn gehele been. Na veel therapie, medicatie en revalidatie verspreidde de Dystrofie in 1998 naar alle vier ledematen. En later na een revalidatie in 2011 ontstond Ischias in beide zijden van mijn billen, maar wat eerst Ischias was veranderde later weer in CRPS. In 2015 stuurt zomaar ineens het zenuwstelsel mijn blaas spieren verkeerd aan, waardoor het 's nachts helemaal verkeerd gaat. Dit laatste vind ik heel erg, omdat nu je vrouwelijkheid wordt aangetast. En dan denk je alles te hebben gehad, maar anno 2015 ontstaat Gordelroos boven mijn oog in het gezicht, en kamp ik dagelijks met erge hoofdpijn. Nu anno 2018 is er niets meer aan te doen, en is de erge hoofdpijn er nog steeds. Door de lieve mensen om mij heen blijf ik toch dagelijks de genietmomenten zien, en voor hun probeer ik een positieve instelling te houden, wat mij aardig lukt. Het is wel letterlijk elke dag, elk uur, en elke minuut een gevecht, waardoor ik nu leef ik per dag. Daarom heb ik mijn website ook de naam Carpe diem gegeven, wat letterlijk betekend, pluk de dag!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *

*

Share