En al pijnvermindering?

Omdat achter de schermen veel gevraagd word of ik al pijnvermindering heb, erg lief ♥, vertel ik het maar even in 1 keer. Op deze manier weet iedereen het en als we elkaar dan tegen komen, kunnen we het over leuke dingen hebben! Want leuke dingen hoor ik nu graag!

Hier ga ik dan….

Afgelopen dinsdag was The Day dan eindelijk daar! Eindelijk werd de pomp bijgevuld met een andere samenstelling dan dat ik tot nu toe in de morfinepomp heb. Dus Duo penotti zeg maar 😉

Dit was even een cynisch grapje, maar het is wel Serious business natuurlijk!

Serious business morfinepomp

The Day

We waren dinsdag al vroeg op weg want ik moest al om 8 uur ’s morgens in het ziekenhuis zijn in Zwolle. Door dat de stoplichten in de war waren, waren wij ook iets te laat in het ziekenhuis. Maar gelukkig had de pijnarts assistente last van die zelfde stoplichten waardoor wij niet de enige waren welke verlaat waren.

We hebben even besproken hoe ik de laatste tijd alleen maar achteruit ga doordat mijn zenuwstelsel meer en meer spieren verkeerd aanstuurt, dingen waar ik geen invloed op heb. Je moet het zien als je hartslag waar je ook geen invloed op hebt. Mijn zenuwstelsel stuurt onder andere, ik zeg het eerlijk, weg met die taboe, mijn blaas en bekkenbodemspieren, billen en bovenbeenspieren. en een voet welke bij tijden maar op en neer beweegt, verkeerd aan. Waardoor je bij je zelf denkt, wanneer houd het op? De pijnarts assistente snapte mijn/onze zorgen, maar een antwoord van waar het heen gaat en wanneer het stopt, kon ze mij natuurlijk niet vertellen.

Eng

Het is eng niet te weten wat het zenuwstelsel nog meer verkeerd aan gaat sturen, en het heeft mij dan ook bezig gehouden van niet weten waar het heen gaat. Plus dat de blaas-bekkenbodem spieren en de bilspieren verkeerd aangestuurd worden en dat mijn voet op en neer beweegt vindt ik heel erg! De blaas-bekkenbodemspieren tast je vrouwelijkheid aan, de enorm verkrampte bil en bovenbeen spieren zit ik hele dagen op, en de voet welke op en neer beweegt geeft mij angst voor wat nog meer gaat bewegen want de dicht bijstaande mensen om mij heen weten wat ik in 2013 beleeft heb waarbij al mijn ledematen bewegingsstoornissen hadden. Daarom heb ik maandag ook een telefonische afspraak met de pijnarts zelf, al ben ik een beetje bang, bang voor het antwoord. Het antwoord dat de pijnarts het ook niet weet.

Goedje

De pijnarts had besloten dat het nieuwe goedje Catapressan, wat al ruim 2,5 maand bij de morfine in de pomp zit, maar de meerderheid moet gaan zijn in de pomp. In de hoop dat dit zal helpen.

En dus heeft de pijnarts assistente na 3 keer mis prikken, en na de 4e keer de vulopening gevonden te hebben (wat ze niet met opzet doet, maar wel pijnlijk is), nu meer Catapressan en minder morfine in de pomp gedaan, een mengelmoesje zeg maar.

Het is natuurlijk beter om niet op te letten of het nieuwe mengsel wat gaat doen qua pijnvermindering, maar het is dan ook weer logisch dat je wel oplet of je pijnvermindering krijgt.

Meer pijn

Maar het rotte is dat ik juist meer pijn krijg, in plaats van dat ik pijnvermindering heb! De verkrampte spieren in mijn billen, bovenbenen en buik geven zo veel meer pijn, en de kou in mijn voeten lijkt helemaal niet te harden en in de zelfde gang gloeien de ledematen als een gek! Kortom het gaat gewoon shit! Sorry voor mijn taalgebruik, maar anders kan ik het niet formuleren.

Maandag heb ik weer een gesprek met de pijnarts, en als het dan nog zo is zoals nu, dan veranderd hij maar iets aan de samenstelling in de pomp. Want zo houd ik het niet vol!

Mijn man en ik hebben het vanavond samen ook besproken over het zenuwstelsel wat vele dingen verkeerd aanstuurt, de pijn welke echt alleen maar erger is geworden, en…. hoe eng dit alles is.

1 ding weten we allebei wel, en dit is dat we beter niet in de toekomst kunnen kijken wat mijn lichaam betreft, want hier word je niet vrolijk van. We moeten leven in het hier en nu, genieten van kleine momenten, genieten van de lieve mensen om ons heen, en alles per dag bekijken. Hoe moeilijk ook.

Ik moet vechten, maar voor mijn gevoel sta ik stil. Maar ik moet leven per dag. Stapje voor stapje.

Een reactie plaatsen

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

*

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.

%d bloggers liken dit: