Wie zegt dat er geen wonderen gebeuren

Wie zegt dat er geen wonderen gebeuren
die heeft nog nooit een boom in bloei zien staan
Wie zegt dat er geen wonderen gebeuren
die heeft nog nooit de zon zien ondergaan
Wie zegt dat er geen wonderen gebeuren
heeft nooit de schoonheid van een roos herkend
Wie zegt dat er geen wonderen gebeuren
heeft nooit gezien hoe lief je voor mij bent

Wie zegt dat er geen wonderen gebeuren

Deel Carpe diem

Carpe diem

In 1992 gleed ik simpelweg uit, en zakte ik door mijn knie, waarna achteraf bleek dat de knieschijf uit de kom was geweest. Eerst werd er een brace om mijn knie gedaan, zodat de knieschijf in de kom zou worden gehouden. Hiernaast kreeg ik fysiotherapie. Maar mijn knieschijf bleef geregeld uit de kom gaan, waardoor ik een erg pijnlijke en dikke knie bleef houden. In 1993 besloot de orthopeed dat hij de knieschijf vast wilde zetten d.m.v. een operatie. Hierna kreeg ik 6 weken lang een spalk gips. Maar i.p.v. beter ging het slechter. Elke keer wanneer we weer meer gingen belasten, zette de zwelling om de knie enorm op. De orthopeed dacht dat dat door de krammen, welke nog in mijn knie zaten, de ontsteking en zwelling in stand bleef. Maar na een kijkoperatie bleek mijn bindvlies enorm verdikt te zijn, en kreeg ik de diagnose Posttraumatische dystrofie, welke later verspreidde over mijn gehele been. Na veel therapie, medicatie en revalidatie verspreidde de Dystrofie in 1998 naar alle vier ledematen. En later na een revalidatie in 2011 ontstond Ischias in beide zijden van mijn billen, maar wat eerst Ischias was veranderde later weer in CRPS. In 2015 stuurt zomaar ineens het zenuwstelsel mijn blaas spieren verkeerd aan, waardoor het 's nachts helemaal verkeerd gaat. Dit laatste vind ik heel erg, omdat nu je vrouwelijkheid wordt aangetast. En dan denk je alles te hebben gehad, maar anno 2015 ontstaat Gordelroos boven mijn oog in het gezicht, en kamp ik dagelijks met erge hoofdpijn. Nu anno 2018 is er niets meer aan te doen, en is de erge hoofdpijn er nog steeds. Door de lieve mensen om mij heen blijf ik toch dagelijks de genietmomenten zien, en voor hun probeer ik een positieve instelling te houden, wat mij aardig lukt. Het is wel letterlijk elke dag, elk uur, en elke minuut een gevecht, waardoor ik nu leef ik per dag. Daarom heb ik mijn website ook de naam Carpe diem gegeven, wat letterlijk betekend, pluk de dag!

3 gedachten over “Wie zegt dat er geen wonderen gebeuren

  • 28 december 2017 om 15:50
    Permalink

    Lieve Thea,

    Heb je er al eens over nagedacht om medicinale cannabis te gaan gebruiken / er mee te experimenteren of een van de soorten “jouw pijn” zou kunnen verzachten?

    Hoe dan ook wens ik je alle sterkte, moed en kracht!
    Uiteraard wens ik jullie ook een fijne jaarwisseling.

    Hartelijke groet, Monique

  • 31 december 2017 om 19:42
    Permalink

    Lieve Monique,

    Bedankt voor de tip! Maar ik heb dit al eens geprobeerd, en was niet een succes.

    Voor jullie ook een fijn, goed, en beter 2018!

  • 10 januari 2018 om 15:42
    Permalink

    Ik kreeg die tip van de physician assistent van mijn pijnspecialist aangezien ik voorlopig even uitbehandeld ben met de intrathecale pijntherapie, de pomp kan niet hoger … Ze meldde me: “als niets anders helpt – vooral uitproberen!” en ze had het niet over de zogenoemde wietolie of druppels maar over de echte cannabis via de apotheek.

    Het heeft mij 3 maanden uitproberen gekost om erachter te komen dat een zware Indica soort met hoog THC gehalte mijn “beschadigde en geïrriteerde zenuwstelsel” iets kan bedaren, de aanrakingspijn vermindert, ook de trillingen voelen minder pijnlijk en ik slaap beter door.

    Jammer dat je niets aan mijn tip hebt, ik gun iedereen pijnvermindering.

    Hartelijke groet,
    Monique

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *

*

Share