Wat zie je er goed uit!….Maar zie ook eens de binnenkant…..

Wat zie je er goed uit! Dank je wel, daar doe ik dan ook mijn best voor! Maar zie ook eens de binnenkant. De binnenkant? Tja, de binnenkant waar je als CRPS patiënt dagelijks mee worstelt, of tenminste waar ik mee worstel, want het is voor elke CRPS patiënt weer anders. En nee, je ziet het niet aan de buitenkant, soms vervelend, soms een geluk 😉 Maar het is er wel, dagelijks heb ik in mijn geval erg veel pijn over het hele lichaam. Niet dat ik het wil weten, want het liefste praat ik over leuke dingen, en pik ik tenminste 1 genietmoment ♥ per dag er uit, mijn blog heet niet voor niets Carpe Diem! Maar het is er wel…..

En precies hier over gaat deze keer mijn blog. Niet omdat ik het graag wil tonen, maar wel om meer begrip te vragen voor bijvoorbeeld als ik bijna omhoog vlieg als je mij in de arm prikt en zegt: hé hoe gaat het? Dit is bijna niet voor te stellen, maar toch heb ik enorm veel last van aanrakingspijn. Wat ook zo vreemd is dat er mij wel 20 vliegen over het scheenbeen en voet kunnen lopen, en dit voel ik niet. En ja, het is ook wel handig, ik weet het 😉 Maar als zo’n vlieg bijt, voel ik het wel. Gek hè? Ja dit vind ik ook, soms begrijp ik er zelf ook niets van.

Hoe CRPS voor mij voelt?

Het begon met het simpel uitglijden en zakken door de knie, daarna een enorm dikke knie. En gelijk veel pijn. Er volgde een operatie, daarna bleef de knie enorm dik, rood en warm.

Enorme brandpijn volgde in mijn linker been, net of staat je ledemaat in de fik. En dit is echt erg. Niets helpt om het brandje te blussen zeg maar 😉 En toen dacht ik het gehad te hebben, maar begin 1998 had ik deze brand pijn over alle vier ledematen. Later, ik weet niet meer precies wanneer, veranderde dit in enorm koude ledematen, echt vries koude ledematen. Welke met geen elektrische deken warm te krijgen zijn. En wat in de zelfde gang ’s avonds weer veranderd in enorm warme ledematen, echt brandende ledematen. Bij een buiten temperatuur van 30 graden vindt je mij in de schaduw, anders kan ik er wel gek van worden, in de zon vliegen mijn ledematen nog meer in de fik. Het voelt ook of zit er een hele strakke band om mijn ledematen, dit komt mede ook omdat vooral mijn linker been dik is, daarom kan ik mede ook geen strakke kleding verdragen. Maar over de rest van mijn ledematen kan ik ook geen strakke kleding verdragen. Ook heb ik dagelijks erg pijnlijke spieren, maar wat nog het ergste is, is dat ik dagelijks op enorm verkrampte spieren in beide billen en bovenbenen zit. Dit laatste heb ik in 2011 er bij gekregen na een interne revalidatie. En dit vindt ik nog het ergste, want hier zit ik op. En als laatste kreeg ik na een simpel ongelukje als stoten tegen de kachel en de pijn blokkade zenuwpijn over mijn hele lichaam er bij. Vóór de zenuwpijn kon de morfinepomp de pijn nog iets dempen, en had ik echt goede pijnvermindering. Maar tegen zenuwpijn lijkt tot nu toe niets te helpen, de morfine helpt wel iets maar de zenuwpijn komt er dwars door heen.

En zo ga ik dagelijks door het leven, 24 uur per dag.
En soms, zoals nu toevallig vandaag, heb ik van zo’n dag dat ik denk: hoe is dit vol te houden!

Maar schrijvend aan mijn blog kijk ik samen met onze hond Lara over het land. De zon er af en toe bij, en dan zo in eens geniet ik weer. Ik geniet van een simpel iets als een mooi uitzicht over het land. En dit is weer een geluk, je ziet de kleine dingen om van te genieten.

Ook de lieve mensen om mij heen waar ik elke dag ook weer van geniet. Ik geniet van iets moois wat zij beleven. Of mijn nichtjes. Van de ene met een paarden wedstrijd, van de ander met een voetbal wedstrijd. En niet te vergeten, dagelijks van onze hond Lara, met ons rondje Onlân! Waar ik soms ook moeite mee heb om te doen, maar toch doe omdat ik er van geniet!

Waarom dan deze blog?

Gewoon om te laten inzien waar de vrolijke, genietende Tea ook dagelijks mee worstelt. En dit mag ook wel eens verteld worden, gewoon omdat ik hier vaak tegen aanloop, omdat hier vaak over heen gekeken word, omdat het bijna niet voor te stellen is dat het zo is! En ook al heb ik dagelijks mijn haar netjes, draag ik een vleugje oogschaduw, zie ik er goed uit….Per dag worstel ik hier ook mee, zenuwpijn wat voor nu niet te verhelpen is, 24/7

En zo zijn er met mij heel veel pech vogels, welke ook uit het niets na een trauma CRPS hebben gekregen, ook zij worstelen 24/7 met zenuwpijn. De ene in 1 been, de andere in 2 of 3 ledematen, en als je nog meer pech hebt zoals ik, over het hele lichaam.

CRPS Awareness

Een reactie plaatsen

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

*

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.

Een gedachte over “Wat zie je er goed uit!….Maar zie ook eens de binnenkant…..”