Soms denk ik heel even terug….

Soms lees ik wel
“ik wil graag terug naar mijn leven zonder pijn”.
Ja denk ik dan, wat zou dit wat zijn!
Ik denk heel diep na, en nog dieper,
ik geef zelfs mijn hersenen nog een opzwieper.
Maar ik weet het niet meer,
hoe ik ook denk, keer op keer.

Wel zie ik mij zelf nog dansend op de dansvloer staan,
Oh wat mocht ik dit graag doen, denk ik aan.
Of mijn werk als verkoopster in de bakkerij,
dit was echt de baan op mijn lijf geschreven voor mij.

Maar weet je wat het is?
dit is pas de tijd die ik mis.
De vrienden van toen? waar ik me nu dus enorm in vergis.
want velen van hen zijn het die ik mis.
De collega’s van toen? die zie ik helemaal niet meer,
als ik zo toch mijn leven relativeer.

Weet je dat de mensen welke nu in mijn leven zijn,
veel waardevoller zijn in mijn leven nu mét pijn.
Want deze mensen zijn gebleven,
ondanks hoe ik nu ben, met pijn, in mijn leven.
De pijn is niet leuk en mijn leven is vaak een hel,
maar de waardevolle mensen in mijn leven NU heb ik wel.

Wat ik nu wil zeggen is het volgende en komt hier op neer,
in goede tijden heb je vrienden, maar nu zijn die er niet veel meer.
Dus JA ik wil HEEL graag mijn leven terug zonder pijn,
maar gek genoeg weet ik na zo veel jaar niet meer hoe dit zal zijn?

Als ik dan toch zou mogen kiezen, weet je wie ik naar dat leven meenemen zou?
dan zijn het echt de lieve mensen welke zijn gebleven en waar ik van hou.
Want deze mensen zijn gebleven,
en niet alleen in goede tijden, maar ook de slechte tijden van mijn leven.

Made by: Carpe diem met CRPS

Leave a comment

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *

*