SHUT UP and lets listen to our hearts….beating as one & een ander geen zorgen of verdriet willen doen

Afgelopen week heb ik een Ketamine infuus gehad. Van te voren zag ik er best tegen op ondanks dat mijn pijnarts had verzekerd dat deze keer de pijnconsulente welke ik heel goed ken het Ketamine infuus zou geven, en dat zij echt wel wist dat het Ketamine infuus langzaam opgebouwd moest worden. Maar de pijnarts was er zelf niet bij omdat hij 15 december al niet meer werkte in dit ziekenhuis omdat hij in een ander ziekenhuis gaat te werken. En dus moest ik mijn blinde vertrouwen geven aan de pijnconsulente. Gelukkig ging de opbouw van de Ketamine nu wel goed, het werd zo langzaam opgebouwd dat ik er weinig van vernam vergeleken de vorige keer. Toen alles stabiel was kon ik terug naar mijn kamer, en dan was het afwachten wat het met mij zou doen. Maandagavond vernam ik nog niets van het Ketamine infuus, tenminste geen pijnvermindering, wel de hoofdpijn en een beetje misselijk. Zo ging het dinsdag ook weer, wederom geen pijnvermindering, maar wel sneuvelde het infuus door een ader ontsteking. Ik moest opnieuw geprikt worden, en dit verliep zoals altijd bij mij dramatisch. Nergens een goede ader te vinden, en dus werd er een aantal keren mis geprikt, maar uiteindelijk werd er een goede ader in mijn spierbal gevonden en zat het infuus weer.

Girl power!

Girl power!Go Girl power

Omdat het Ketamine infuus ter hoogte van mijn spierbal zat ouwehoerde ik ’s middags nog met mijn zus, ik liet mijn spierbal zien en riep: Girl power! Maar al wat er ’s avonds of de dag daarop gebeurde, geen girl power en dus pijnvermindering. En dus werd er woensdags besloten de Ketamine te verhogen, in de hoop dat dit pijnvermindering zou geven. 

Bezoek

Wat het bezoek betrof had ik beslist niet te klagen, zo enorm veel bezoek had ik maandag, dinsdag en woensdag al gekregen. Zo enorm lief dat er zo veel mensen aan mij denken en langs komen! En dit was ook het gene wat mij er door sleepte deze dagen en waardoor ik de moed er in hield, puur door deze mensen en voor deze mensen!

Teleurstellend!

Maar wat er de donderdags of vrijdags ook gebeurde, er was wederom geen pijnvermindering. Dit was niet alleen voor mij pijnlijk en teleurstellend om te ervaren dat deze behandeling ook wederom geen pijnvermindering gaf, maar ook voor de lieve mensen om mij heen! Mijn lieve man welke elke dag kwam, en welke ook elke dag hoorde dat de Ketamine niets hielp. Mijn lieve familie welke ik steeds weer moest vertellen dat het niets hielp. En mijn lieve vrienden welke je ook elke keer moest vertellen dat de Ketamine niets deed.

Voor mij zelf was het dus teleurstellend en verdrietig dat ook deze behandeling weer niets had geholpen, maar ook voor alle lieve mensen om mij heen. En als ik iets niet wil is het al deze mensen verdriet doen! 

Ik wil de mensen laten lachen, gewoon praten over leuke dingen en vooral niet dat zij zich zorgen maken om mij! Dit zelfde gevoel had ik vroeger ook met mijn lieve mem, haar wilde ik ook niet verdriet doen. En ook al kan ik er niets aan doen dat ik ziek ben, of dat ook deze laatste behandeling weer niets heeft geholpen. Toch voel ik mij er rot onder dat ik andere mensen verdriet doe, want ik laat liever de mensen lachen i.p.v. dat zij zich zorgen maken om mij!

Mijn lieve mem maakte haar zelfs nog zorgen om mij in de laatste weken dat ze nog leefde, en dit vond ik verschrikkelijk toen ik er achter kwam! Mijn zus zegt dat het normaal is dat een moeder haar zorgen maakt. Toch voelt het nog steeds rot dat mijn lieve mem haar in haar laatste weken zorgen maakte om mij. Gek is dit, dat deze gedachte aan mijn lieve mem dat zij haar in de laatste weken zorgen maakte nu terug komt. Maar het spijt mij nog steeds enorm dat ik mijn mem dit verdriet niet heb kunnen besparen!

Net zoals ik nu alle lieve mensen om mij heen dit verdriet of zorgen graag wil besparen, omdat ik gewoon graag met iedereen lachen wil, niet eens stil willen staan bij zoiets als het mislukken van weer een behandeling, gewoon praten over de alledaagse dingen. Gewoon, gewoon zijn, gezond zijn. Kinderen hebben, een gewoon gezin zijn. Net als jij.

Ik wou juist dat ik jou was
gewoon een dag niet mezelf was
dat ik alles was wat jij was
en jij was dan wie ik was
en wij dan nog steeds wij was
en ik een dagje vrij was
ik niet eenzaam maar een club was
ik niet de regen maar de drup was
en wij dan nog steeds wij was

En net als nu praat ik ook weer gewoon over de alledaagse dingen omdat ik het er liever niet over heb. Maar het was er wel, het is er wel, ik ben er wel met een ziekte welke je liever niet wilt hebben, ook omdat je andere mensen de zorgen en verdriet wilt besparen. Maar ja dit kan niet, en dus zullen we er het beste maar van maken. Genieten van de kleine dingen, lachen om de stomste dingen. Vooral genieten van de dagen welke komen gaan, de kerstdagen, oud en nieuw. En dan op naar een zo goed mogelijk 2015 met veel genietmomenten!

Een reactie plaatsen

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

*

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.

2 gedachten over “SHUT UP and lets listen to our hearts….beating as one & een ander geen zorgen of verdriet willen doen”