Over je eigen schaduw springen, en maak die stap die moet

Het is zaterdagmiddag, triest weer, eigenlijk wel een beetje passend bij mijn humeur. Soms heb je van die dagen, weken, dat het gewoon niet wil. De spieren in de nek stijf van de spanning, spanning van weken er tegen aan hikken wat voor keuze ik nou moet maken. En er dan achter komen dat ik eigenlijk geen keuze heb.

Alsof je niet al genoeg pijn hebt

De afgelopen weken gingen al niet lekker wat de pijn betreft plus dikke ledematen. Vooral mijn linker voet is erg dik, dan weer enorm koud, dan weer gloeiend heet en met heel vaak dikke steken er door heen.

En dan ben ik met mijn grote hobby het koken bezig, de witlof oven schotel ziet er heerlijk uit. Nog even de laatste gesneden aardappelschijfjes er op, en dan is het klaar om in de oven te schuiven. Maar dan valt er een minuscuul klein stukje aardappel op mijn recht uit tip toets van de elektrische rolstoel. De elektrische rolstoel vliegt op hol, en blijft maar door gaan. Gevolg, mijn benen zitten klem tussen de keuken en de elektrische rolstoel. En wat doet dit ongelofelijk veel pijn! Snel zet ik de elektrische rolstoel uit, want hij blijft maar doorgaan. Dan weer snel aan want ik moet achteruit! Mijn benen zijn verlost, maar het doet zo veel pijn dat ik er misselijk van ben.

Gevolg 

Het gevolg is dus een nog dikker linker enkel, en een gevolg van nog meer gloeien van voornamelijk mijn knieën dat je er soms gek van word. En een beurs gevoel in mijn knieën, een strakke band gevoel er om heen. Kortom weer veel meer andere pijn waar je niet op zit te wachten!

Ik zal dan ook blij zijn als 25 november het beschermkapje om mijn tip toets besturing word gemaakt!

De keus

Aanstaande dinsdag moet ik voor gesprek naar de pijnarts. Het gesprek waarin ik zal laten weten of ik de Ketamine behandeling van 5 dagen wel ga doen. Zo heb ik ook nog mijn nodige vragen. Want in de 2,5 dag dat ik eerder dit Ketamine infuus heb gehad heb ik 1 keer een aderontsteking gehad, en dus moest het infuus opnieuw aangeprikt worden. En ik ben al zo moeilijk te prikken. De woensdags werd het weer rood rond het infuus, en dus als ik daar was gebleven had vast en zeker het infuus weer opnieuw aangeprikt moeten worden. En dus is mijn vraag, als ik daar een vijf daagse kuur krijg, zal ik dan elke dag opnieuw aangeprikt moeten worden? Ook wil ik graag even heel duidelijk hebben dat het Ketamine infuus dan wel heel langzaam opgebouwd word. En dus begrijpen jullie al uit mijn laatste woorden dat ik bijna mijn keus al gemaakt heb om denk ik wel dit 5 daagse Ketamine infuus te doen, ondanks mijn rot ervaring van de laatste keer. Deze keuze heb ik gemaakt omdat ik gewoon geen keus heb.

“Het is of leven met die enorme zenuwpijn, of toch er voor gaan in de hoop dat de pijnvermindering langer aanhoud na het 5 daagse Ketamine infuus”

Het is dus kiezen tussen twee kwaaien, ik heb geen andere keus want de dagen zijn zo echt lang.

Schatje het komt wel goed

En weet je wat het geluk is? Zo’n lief iemand heb ik 

 

 

Leave a comment

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *

*

2 thoughts on “Over je eigen schaduw springen, en maak die stap die moet”