Een ziekte met CRPS als naam

Al jaren ben je in mijn lichaam,
de ziekte met CRPS als naam.

Beetje bij beetje steeds weer,
neemt de zenuwpijn toe, meer en meer.

Eerst knellend en in vuur en vlam,
tot na een revalidatie de verkrampte spieren er bij kwam.

Ik weet niet meer hoe ik zitten of liggen moet,
nu 4 jaar later weet ik dit nog steeds niet goed.

De arts staat voor een raadsel, een puzzel noemt hij mij,
maar nooit is er een staakt het vuren, nooit voorbij.

Maar zo erg als het nu is, heb ik het nog nooit gehad,
ik ben het werkelijk waar zo zat!

Mijn arts en huisarts zijn geweldig,
samenwerkend en ieder behandelend op zich.

Toch beide dicht tegen de muur,
want jij meneer CRPS zit als een voorzitter in het bestuur.

Je slaat met de hamer nog steeds mijn zenuwstelsel op hol,
maar begrijp dat voor mij het ook eens ophoud, het meer is vol.

Wordt jou hamer nog eens overgenomen door menig arts?, dit zou wat zijn!,
dan eindelijk kan ik rusten zonder 24/7 slopende pijn.

2015 is bijna ten einde, tijd voor de knappe hoofden bij elkaar,
tijd voor een knallend 2016 begin van het jaar!

Geschreven door: Carpe diem met CRPS

brand

Leave a comment

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *

*