Hallo 2016, de beste wensen

Bijna niet in woorden uit te drukken hoeveel dit voor ons betekent 

Ik hoor heel zacht op de achtergrond het lied “You just call out my name, and you know where ever I am. I come running, to see you again. Winter, spring, summer or fall, all you have to do is call. And I’ll be there, yes I am, you got a friend” En dit hebben wij het afgelopen jaar zo gevoelt, in zo veel opzichten Van familie en vrienden welke er voor je zijn en dit laten blijken door een mooie vriendinnen kaart met een gedicht er in, of een kerstlied zingt met de beste wensen, een mooie kaart met een lieve tekst, de vele ziekenhuisbezoeken, een smoothie voor je meenemen, of gewoon vrienden welke met de kinderen met kerst bij je zijn, heerlijk gourmetten, en bij wie je gewoon je zelf kan zijn omdat ze je begrijpen zonder een woord te zeggen. En zo waren er zo veel lieve mensen om ons heen, dat het bijna niet in woorden uit te drukken is hoeveel dit voor ons betekent. En dit zijn nu juist de mensen waarvoor je door vecht, ondanks hoe moeilijk het nu ook is. Want erg moeilijk is het nu zeker,  dit ontken ik niet. De drukkende hoofdpijn, en de vele andere klachten welke ik heb, zijn vaak te veel, omdat het nu van top tot teen is. En de top is te veel. Maar juist voor zulke lieve mensen om je heen ga je door.

Dinsdag belde het ziekenhuis dat ik de medicatie voor de zenuwpijn mag ophogen. Ik zit nu op 30 mg, en dit mag ik dan nog per week met 10 mg ophogen, en dan tot 50 mg. In de zelfde gang ben ik er niet echt blij mee. Het is weer bovenop alle andere medicatie, en weer een symptoombestrijding, en aan de andere kant is het weer te proberen waard omdat je gewoon zo graag van die hoofdpijn af wilt zijn. Het laatste stukje in mijn lijf waar ik nog geen pijn had voor halverwege september. Het beinvloed gewoon vele dingen als je een constante druk tegen de slapen hebt met erge hoofdpijn. Het enige dat tot nog toe ietsje en even helpt is de Oramorf drank, maar 5 uur later wil ik graag weer een Oramorf omdat de hoofdpijn dan te erg is. Hier komt bij dat je na 2,5 maand gewoon wel eens wilt weten wat er nu eigenlijk aan de hand is, zodat er hopelijk echt iets aan gedaan kan worden. En in dit opzicht zijn we toch een stapje verder gekomen, want de assistent arts vertelde mij dat ze op korte termijn een reumatoloog hebben geregeld, en we hopen enorm dat hij antwoorden heeft op die erge drukkende hoofdpijn en al die andere klachten welke er bij zijn gekomen. Antwoorden waar we hopelijk iets mee kunnen.

Woensdag moest ik weer naar Zwolle om de morfinepomp bij te vullen. De tank was weer bijna leeg. Maar de pomp is nu weer gevuld, en gelukkig ging het aanprikken in een keer goed. Ik ben samen met 2 vrienden naar het ziekenhuis geweest, omdat zij gewoon aanbood dat ze ook wel eens met mij mee wilde. Dit zijn ook van die dingen, dat zulke lieve mensen gewoon aanbieden dat ze ook wel eens met jou naar het ziekenhuis willen. Dat is toch bijzonder mooi te noemen!

En dus kunnen we ondanks alle moeilijke rot dingen qua gezondheid ook weer dankbaar eindigen met zo veel lieve mensen om ons heen.

We hopen voor 2016 op een beter jaar qua gezondheid, want zo is 
het gewoon helemaal niets waard natuurlijk, en dit is nog zacht uitgedrukt. Maar door de lieve mensen om ons heen krijgen we kracht en hoop om vooruit te kijken.

En dus “Bedankt lieve mensen voor wie je bent en wat je voor ons doet, 
via deze weg willen we laten weten het doet ons enorm goed!

En ik ben gisterenavond al begonnen met een positief iets, ik vond nog een mooi t-shirt welke ik van mijn zus en vriendin heb gekregen, Er staat op
Enjoy the little things!” Een tekst op mijn lijf geschreven 🙂 

Verder voor iedereen een heel mooi en bovenal goed 2016 gewenst!

 

Leave a comment

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *

*