De Grens | Hoofdpijn blijft

Ik heb een hele tijd niet geschreven, gewoon omdat er vaak niets nieuws te melden was. Nu is er wel meer te vertellen, enorm rot nieuws waar ik verleden week dit hele korte berichtje over heb geschreven op Facebook. Wat als je wordt verteld dat je lichaam 15 jaar ouder is dan je nu bent? En wat als je wordt verteld dat deze intense hoofdpijn en pijn over mijn hele lijf zo blijft, dat er verder niets meer is op medisch gebied, nergens??

Dit is er gisteren in een lang durend gesprek uit gekomen bij de pijnarts, een uitslag wat bij ons allebei insloeg als een bom. Waarna we buiten van verdriet geen woord meer konden zeggen. Wij weten het ook even niet meer, en proberen er op onze manier mee om te gaan, in hoeverre hiermee om te gaan is..

 

Ik vindt het nog steeds moeilijk om er over te schrijven, en zelfs vind ik het moeilijk om er over na te denken. We hebben het af en toe met vlagen over het gesprek met de pijnarts, we weten allebei dat het erg moeilijk is om mee om te gaan. Het is gewoon niet te begrijpen, en niet te bevatten. Dat je op 45 jarige leeftijd te horen krijgt dat de arts niets meer voor je kan doen. En dat je met die vreselijke hoofdpijn en pijn over het hele lijf moet leven. En dat het er op neer komt dat ik zelf de grens aan moet geven.

Mijn hart doet pijn als ik er weer aan denk, verdriet overrompelt mij. In de zelfde gang stop ik het weg, en doe ik zoveel mogelijk dingen wat mij afleiding kan geven, om er maar niet aan te hoeven denken. Omdat ik gewoon niet weet hoe ik er mee om moet gaan!

Ga zelf maar eens na wanneer je een kwartier hoofdpijn hebt, dan weet je niet hoe snel je naar de Paracetamol moet grijpen. En wat ben je dan blij dat de hoofdpijn na een half uur afzakt!

Dat de pijnarts zo langzamerhand wel alles gedaan had om te proberen de pijn én hoofdpijn te verminderen, dit hadden we wel zo’n beetje in de gaten. Maar dat zelfs volgens mijn pijnarts het Erasmus niets meer heeft wat mij zou kunnen helpen, dit viel en valt ons enorm rauw op ons dak. Ik kan wel zeggen dat we allebei niet weten hoe hier mee om te gaan. Dat verleden jaar de blaasproblemen er bij kwamen vond ik al erg, maar deze hoofdpijn er bij? Het is gewoon onmenselijk! Ik ben verdorie 45 jaar! Ik zou in de bloei van mijn leven moeten kunnen staan!

En meer kan ik er niet over zeggen. Behalve dat het een hele zware weg is, voor ons allebei!

Hoop op…

is er nog een heel klein beetje, omdat de medische wetenschap niet stil staat, toch?

Leave a comment

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *

*

10 thoughts on “De Grens | Hoofdpijn blijft”